W 1940 łączna długość muru warszawskiego getta wynosiła ok. 18 km. Wskutek niemieckiego wyburzania miasta, zniszczeń podczas powstania warszawskiego i w getcie zachowały się nieliczne fragmenty murów biegnącego pomiędzy posesjami a także wyznaczające granicę getta ściany przedwojennych budynków.
1940 betrug die Gesamtlänge der Warschauer Ghettomauer etwa 18 km. Infolge der deutschen Zerstörung der Stadt, der Zerstörungen während des Warschauer Aufstands und im Ghetto sind nur noch wenige Fragmente der zwischen den Grundstücken verlaufenden Mauern sowie der Mauern der Vorkriegsgebäude, die die Grenze des Ghettos markieren überlebt haben.
Dwa najbardziej znane fragmenty muru warszawskiego getta znajdują się na terenie dawnego małego getta, w podwórzach kamienic przy ulicach Siennej 55 i Złotej 62.
Die beiden berühmtesten Fragmente der Warschauer Ghettomauer befinden sich im ehemaligen kleinen Ghetto, in den Höfen der Mietshäuser in der Sienna-Straße 55 und der Złota-Straße 62.
Ulica Sienna 55 – w tym miejscu granicę getta wyznaczał, istniejący już przed 1940, mur pomiędzy posesjami Sienna 53 i 55. Mur ma ok. 3 metrów wysokości.
55 Siena Strasse - an dieser Stelle wurde die Ghettogrenze durch die Mauer zwischen den Siedlungen Sienna 53 und 55 markiert, die vor 1940 bestanden hat. Die Mauer ist ca. 3 Meter hoch.
Ulica Złota 62 – murem getta jest fragment ściany przedwojennego budynku o wysokości ok. 6 metrów.
Złota-Straße 62 - die Ghettomauer ist ein etwa 6 Meter hohes Fragment einer Gebäudemauer aus der Vorkriegszeit.
